Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

Analizując na forum www.pansamochodzik.cba.pl treść książki „Wyspa złoczyńców” próbowaliśmy naszkicować w terenie miejsca gdzie Pan Tomasz zostawił ślad swojej bytności. Niektóre z nich udało się odnaleźć bez problemu, inne z trudnością a do odkrycia kilku musieliśmy puścić wodze fantazji. Co z tego wyszło oceńcie sami:

 

 

1) Początek przygody czyli Tomasz rusza po wehikuł

 

Wszystko zaczęło się w Łodzi, gdzie główny bohater mieszkał. Tam też pewnego czerwcowego dnia zapukał do niego listonosz przynosząc zapieczętowaną kopertę z nadrukiem „Zespół Adwokacki Numer 3 w Krakowie„. Tomasz otrzymał w spadku wehikuł wraz z murowanym garażem w Krakowie. Rusza zatem do Krakowa by załatwić formalności. Jaką trasą jechał? Jakim środkiem lokomocji? Tego w książce nie napisano, można więc tylko snuć domysły, że w podróż udał się pociągiem relacji Łódź-Kraków:

 

„mieszkałem bowiem w Łodzi.
(…)
I rad nierad zmuszony zostałem „wejść w posiadanie murowanego garażu samochodowego i znajdującego się w nim pojazdu mechanicznego”. Pojechałem w tym celu do Krakowa”

 

Drogę powrotną przebył już wehikułem, nie wiemy natomiast jaką obrał trasę. I znowu możemy się domyślać że była to droga najczęściej uczęszczana. Za radą TomaszaK nakreśliłem trasę z Krakowa do Łodzi przez Zawiercie, Częstochowę i Piotrków Trybunalski. Wtedy bowiem właśnie tą trasą jeździło się z Krakowa nad morze.

 

„Nalałem wody do chłodnicy, sprawdziłem poziom oleju silnikowego i stwierdziłem, że oprócz paliwa pojazdowi nie brakuje niczego do odbycia podróży z Krakowa do Łodzi.”

 

 

2) Za Nieszawą, miejsce przeróbki wehikułu na amfibię

Współrzędne GPS: 52°52'17.471„N, 18°50'31.127„E

„Dzień był bezchmurny, upalny, od rozgrzanej nawierzchni szosy bił żar. Za Nieszawą droga zbliżyła się do Wisły, przyjemnie powiało chłodem i kwaśnym zapachem wody.” (Rzdz 2)

 

001 Za Nieszawą ( Czesio1)

Mapa terenu za Nieszawą

wyk. Czesio1

 

001b Za Nieszawą ( Czesio1)

Mapa terenu za Nieszawą

źródło: www.geoportal.gov.pl

 


„Zjechałem z szosy aż na sam brzeg rzeki, który w tym miejscu był bardzo niski. Koła samochodu zatrzymały się tuż przy wodzie.” (Rzdz 2)

 

002 SDC13368 ( Czesio1)

Domniemane miejsce zjazdu

Tomasza do Wisły po przeróbce

wehikułu na amfibię

fot. Czesio1

 

 

„Po Wiśle z prądem płynął statek. Na pokładzie brzmiała muzyka, przy burtach stali podróżni, na najwyższym pokładzie na leżakach wypoczywali wczasowicze.” (Rzdz 2)

 

003 RAW 1566 ( Konfiturek)

Statek płynący po Wiśle

fot. Konfiturek

 

 

„Wisła w tym miejscu płynęła w dolinie, jakby w niecce głębokiej, której wysokie, urwiste brzegi rozciągały się po obydwu stronach rzeki. Po prawej - wysoki brzeg porastał sosnowy las, po lewej - były wzgórza pokryte uprawnymi polami; na horyzoncie malowniczo zarysował się kościółek z wysmukłą wieżą. Tuż przy samej wodzie zieleniły się łąki przegrodzone wałami przeciwpowodziowymi, a za nimi sterczały kanciaste łby starych wierzb i wysokie topole. Rzeka wydawała się ruchliwa i przez to bardzo wesoła. Od czasu do czasu pojawiały się mielizny i piaszczyste łachy, złociste i białe od wymytego przez wodę piasku.” (Rzdz 2)

 

004 dscn2959 ( Milady)

Pola uprawne nad Wisłą

fot. Milady

 

005 dscn2970 ( Milady)

Kościółek z wysmukłą wieżą
widoczny znad Wisły

fot. Milady
 

006 MG 8878 (misia)

Wał przeciwpowodziowy,

a poniżej droga, którą Pan

Tomasz mógł zjechać

wehikułem nad Wisłę

fot. misia

 

007 DSCF4409 ( Milady)

Wał przeciwpowodziowy

fot. Milady
 

008 SDC13364 ( Czesio1)

Wał przeciwpowodziowy

fot. Czesio1

 

009 RAW 1558 ( Konfiturek)

Wierzby i topole nad Wisłą

w miejscu w którym Tomasz

płynął wehikułem z Teresą

fot. Konfiturek

 

 

3) Brześć Kujawski czyli pierwsza część książkowego Antoninowa

 

009b Mapa Brześcia

Mapa Brześcia Kujawskiego

wyk. Czesio1

Opis mapki

 

 

3.1. Rynek (współrzędne GPS: 52°36'14.471„N, 18°54'2.124„E)

„Miasteczko Antoninów posiada około 3000 mieszkańców i cztery ulice krzyżujące się ze sobą. W środku miasteczka znajduje się prostokątny rynek wybrukowany „kocimi łbami”, (...)” (Rzdz 4)

 

010 SDC13135 ( Czesio1)

Rynek w Brześciu Kujawskim

(domniemany Antoninów)

fot. Czesio1

 

 

3.2. Prezydium Miejskiej Rady Narodowej (współrzędne GPS: 52°36'14.723„N, 18°54'0.108„E)

 

„(...) przy rynku mieści się najokazalszy gmach, dwupiętrowy dom, w którym urzęduje Prezydium Miejskiej Rady Narodowej.(...)” (Rzdz 4)

 

011 SDC13184 ( Czesio1)

Rynek w Brześciu Kujawskim

a w tle budynek Urzędu Miejskiego

fot. Czesio1

 

 

3.3. Kościół w Antoninowie (współrzędne GPS: 52°36'13.536„N, 18°54'4.391„E)

 

„(...) Po drugiej stronie stoi kościół zbudowany z czerwonej cegły. Jego historia sięga XIV wieku, ale od tamtego czasu został on wielokrotnie przebudowany, tak że teraz stanowi brzydką mieszaninę najróżniejszych stylów. (...)” (Rzdz 4)

 

012 RAW 1110 2 4 photomatix

Kościół p.w. św. Stanisława

Biskupa w Brześciu Kujawskim

(domniemany pierwowzór

kościoła w Antoninowie)

fot. Konfiturek

 

013 RAW 1105 7 9 photomatix

Kościół p.w. św. Stanisława

Biskupa w Brześciu Kujawskim

(domniemany pierwowzór

kościoła w Antoninowie)

fot. Konfiturek

 

 

3.4. Stacja benzynowa, gospoda ludowa, przystanek autobusowy, kawiarnia „Kolorowa”

 

„(...) W miasteczku znajduje się stacja benzynowa i gospoda ludowa, mieszcząca się obok niewielkiego skwerku, koło którego zatrzymują się autobusy PKS–u. Przy głównej ulicy w małym i obskurnym drewniaku jest kawiarnia o nazwie „Kolorowa”, ale wnętrze jej ma kolor brudnoszary, z zielonkawymi zaciekami na suficie. (...)” (Rzdz 4)

 

„Później przybyłem przed stację benzynową i napełniłem bak. Teraz znowu skierowałem się w stronę lasu.” (Rzdz 5)

 

 

3.5. Tor kolejki wąskotorowej (współrzędne GPS: 52°36'59.291„N, 18°53'36.168„E)

 

„(...) O pół kilometra za miastem przechodzi tor wąskotorowej kolejki (...)” (Rzdz 4)

 

014 SDC13228 ( Czesio1)

Tor kolejki wąskotorowej

w Brześciu Kujawskim

(domniemany tor w Antoninowie)

fot. Czesio1

 

 

3.6. Cukrownia w Antoninowie (współrzędne GPS: 52°36'55.368„N, 18°53'27.96„E)

 

„(...) po którym w okresie jesiennym kursują wagony z burakami, dowożonymi do niedalekiej cukrowni (...)” (Rzdz 4)

 

Minęliśmy wioskę, potem przesunęły się obok nas budynki cukrowni. (Rzdz 11)

 

015 RAW 1173 ( Konfiturek)

Cukrownia w Brześciu

Kujawskim (domniemana

cukrownia w Antoninowie)

fot. Konfiturek

 

016 RAW 1175 ( Konfiturek)

Cukrownia w Brześciu

Kujawskim (domniemana

cukrownia w Antoninowie)

fot. Konfiturek

 

 

3.7. Park ze stawem

 

„(...) rozciąga się duży park ze stawem pokrytym zieloną rzęsą. Nad stawem są piękne wierzby płaczące (...)” (Rzdz 4)

 

 

3.8. Pałacyk dworski hrabiego Dunina

 

„(...) w głębi parku znajduje się renesansowy pałacyk dworski. Właściciel tego pałacyku, hrabia Dunin, uciekł stąd w 1945 roku, miał bowiem na swym sumieniu współpracę z okupantem i zląkł się nadchodzących wojsk radzieckich i polskich. Dwór hrabiego rozparcelowano, a ziemię rozdano byłym dworskim fornalom oraz podmiejskiej biedocie. W pałacyku zaś znalazła pomieszczenie szkoła rolnicza.” (Rzdz 4)

 

 

3.9. Granica między dawnymi zaborami  

 

„W okresie poprzedzającym tę datę, o pięć kilometrów od miasteczka przebiegała granica między zaborem pruskim i rosyjskim. Obywatele Antoninowa zajmowali się przemytem słynnej rosyjskiej herbaty, miasteczko miało kilku niekoronowanych „królów herbacianych”, którzy na przemytniczym procederze dorobili się dużych fortun.” (Rzdz 4)

 

 

3.10. Sklep Pilarczykowej (współrzędne GPS: 52°36'16.344„N, 18°54'4.104„E)

 

„W powrotnej drodze rzucił mi się w oczy mały prywatny sklepik, mieszczący się w odrapanym drewniaku. (...)

Obok leżało kilkanaście drewnianych cygarniczek.
Kiedyś paliłem papierosy w podobnej cygarniczce i bardzo mi smakowały. Wszedłem więc do sklepiku, aby kupić dwie drewniane „lufki”.”
(Rzdz 4)

W południe odwiedziłem w miasteczku sklepik pani Pilarczykowej – bo takie nazwisko widniało na szyldzie nad drzwiami.” (Rzdz 6)

 

020 DSCF4334 ( Athenais)

Sklep Pilarczykowej

w Antoninowie

(resztki sklepu pani Zofii

Jabłonowskiej, która była

prawdopodobnie

pierwowzorem Pilarczykowej)

fot. Athenais

 

021 DSCF4349 ( Athenais)

Sklep Pilarczykowej

w Antoninowie

(resztki sklepu pani Zofii

Jabłonowskiej, która była

prawdopodobnie

pierwowzorem Pilarczykowej)

fot. Athenais

 

 

3.11. Piekarnia w Antoninowie  

 

„W drodze powrotnej do obozu wstąpiłem do piekarni i kupiłem bochenek świeżego chleba.” (Rzdz 4)

 

 

3.12. Studnia w Antoninowie (współrzędne GPS: 52°36'15.012„N, 18°54'3.096„E)

 

„Wróciłem do „sama”, uruchomiłem silnik i pojechałem drogą do miasteczka. Zatrzymałem się obok studni w rynku, napełniłem wodą pięciolitrową banieczkę, którą miałem wśród turystycznego sprzętu.” (Rzdz 5)

 

021b SDC13174 ( Czesio1)

Domniemane miejsce dawnej

studni w Antoninowie

(obecnie fontanna na rynku

w Brześciu Kujawskim)

fot. Czesio1

 

 

3.13. Wyspa złoczyńców (współrzędne GPS: 52°36'39.816"N, 18°54'36.143"E)

 

– A był pan na Wyspie Barabasza? – zapytał mnie Borówka.
– Nie słyszałem o takiej wyspie – rzekłem.
– Ona jest na Wiśle. Tam zginęła banda Barabasza. Na środku wyspy znajduje się wspólna mogiła bandytów.”
(Rzdz 5)

 

„Z daleka Wyspa Złoczyńców wydawała się jakby dużą, jednolitą kępą starych topoli i krzaków wikliny. Miała brzegi wysokie, strome, podmyte przez nurt rzeki; tu i ówdzie obsuwały się do wody oberwane kawały ziemi wraz z rosnącymi na nich krzakami. Gałęzie ich tonęły w rzece i tworzyły jakby wiry pokryte białą pianą. (...)

Kryła ona w sobie dwie duże polany, na których rosła ostra, wydmowa trawa. Polany przecinała wąska ścieżka wijąca się od brzegu odnogi aż do brzegu głównego nurtu rzeki, do miejsca, gdzie stała zbudowana z desek szopa. Obok szopy leżały stare rozbite boje rzeczne, spostrzegłem oparte o ścianę znaki ostrzegawcze i informacyjne dla statków.
Na pierwszej polanie sterczało samotnie kilka starych cienistych topoli, a między topolami był ów grób, o którym wspomnieli harcerze. (...)

Druga polana, znacznie większa od poprzedniej, leżała najbliżej głównego nurtu rzeki. Od wody oddzielał ją tylko wąski pas wikliny.(Rzdz 6)

 

021c DSCF4338

Zarastająca wyspa na jeziorze

Cmentowo w Brześciu

Kujawskim (domniemany

pierwowzór Wyspy Złoczyńców)

fot. Athenais

 

 

4) Otłoczyn czyli druga część książkowego Antoninowa

 

4.1. Miejsce dawnej przeprawy promowej na Wiśle (współrzędne GPS: 52°56'26.267„N, 18°42'54.504„E)

 

„Przebyłem jeszcze może z półtora kilometra i dopiero teraz skierowałem się ku lewemu brzegowi. Zgodnie z mapą, jaką mi wyrysowano przed przyjazdem w tę okolicę, właśnie w tym miejscu powinna się znajdować droga schodząca do Wisły, do dawnego promu. Odnalazłem drogę – żółciła się wśród traw porastających brzeg. Wyjechałem na nią swym „samem”, przesiadłszy się za kierownicę samochodową. „Sam”, jak ociekający wodą psiak, pomaleńku powlókł się po piasku wyżłobionymi przez wozy koleinami.” (Rzdz 4)

 

„Następnie pojechałem przez las aż do miejsca, gdzie ongiś przybijał prom rzeczny. Tu wjechałem „samem” w wodę, czyniąc z niego motorówkę.” (Rzdz 6)

  

„Żwirówka skończyła się, dalej był piasek i łagodny zjazd do Wisły.” (Rzdz 11)

 

022 MG 8845 (misia)

Miejsce dawnej przeprawy

promowej na Wiśle

fot. misia

 

023 RAW 1453 ( Konfiturek)

Miejsce dawnej przeprawy

promowej na Wiśle

fot. Konfiurek

 

024 RAW 1460 ( Konfiturek)

Miejsce dawnej przeprawy

promowej na Wiśle

fot. Konfiturek

 

 

4.2. Drewniany krzyż na rozstaju dróg

 

„Droga rozwidlała się, obydwie jej odnogi prowadziły w las. Wysokopienny, sosnowy bór, który zaczynał się tam, gdzie stał mój namiot, i rozciągał się na przestrzeni kilkunastu kilometrów wzdłuż brzegu rzeki. Zapaliłem światła reflektorów. W ich blasku zamigotały srebrzyście robaczki świętojańskie. Skręciłem w drogę na lewo i po krótkim czasie znowu znalazłem się na rozstaju. Stał tu wysoki, trochę pochylony krzyż drewniany.” (Rzdz 4)

 

„Znalazłem się na rozstaju, gdzie stał pochylony drewniany krzyż. Gdybym skręcił w prawo – dojechałbym do Wisły. Droga na lewo doprowadziła mnie do głębokiego wąwozu. Jego brzegi porastała trawa i niskie krzaki jeżyn, a tylko na szczytach był wysokopienny las. Po lewej stronie w wysokiej ścianie lasu była jakby duża wyrwa. „To chyba tutaj” – pomyślałem. Wyjąłem z kieszeni kartkę papieru, na której w Łodzi jeden z mych przyjaciół naszkicował mapkę okolicy.” (Rzdz 5)

 

 

4.3. Gajówka Gabryszczaka

 

„Tu, gdzie stanąłem, wykarczowano ongiś kawałek lasu i zbudowano niewielką zagrodę. Był tu chyba i ogród, bo pozostało kilka zdziczałych jabłoni i wielka, stara grusza. Otaczał to miejsce gęsty las, ślady domu pokryła trawa. Lecz mieszkańcy tej zagrody – wnioskowałem – chyba nie wspinali się po urwistej krawędzi wąwozu?
W lesie odnalazłem bez trudu wąską przesiekę. „Zapewne droga na dnie wąwozu zatacza łuk i wspina się na wzgórze
myślałem a na wzgórzu łączy się z nią przesieka”.” (Rzdz 5)

 

 

4.4. Cmentarz wojskowy

 

„– Na cmentarz wojskowy. Tam jest tak pięknie - zachwycał się Wilhelm Tell.
Należało najpierw skierować się drogą prowadzącą przez wąwóz, nad którym stał mój namiot. Potem, zgodnie ze wskazówkami chłopców, skręciłem w dość szeroką przesiekę po lewej ręce. I oto po kilkunastu minutach jazdy ukazała się nieduża polana pokryta krzakami. Sterczały tu pochylone krzyże brzozowe, na kilku z nich wisiały stare, poprzestrzelane, wojskowe hełmy polskie.

(...)

Cmentarzyk był bardzo zaniedbany. Rosła na nim trawa po pas, gęste krzewy pokrywały zapadłe w ziemię mogiłki, których naliczyłem około sześćdziesięciu. Tu i ówdzie krzyże przewrócił wiatr. (Rzdz 5)

 

 

4.5. Szopa, w której nocowali Tomasz z Hanką

 

„– Tu w pobliżu (…) jest stara, na wpół rozwalona szopa. Gromadzi się w niej siano, które gajowy zbiera na polanach leśnych, a potem w zimie karmi nim leśną zwierzynę. Tam będziemy mogli schronić się przed deszczem.” (Rzdz 9)

 

 

4.6. Schowek ze zbiorami dziedzica Dunina


„Przed dwoma miesiącami znaleziono rankiem w lesie kilka przedmiotów, prawdopodobnie zgubionych przez kogoś, kto je niósł w nocy. Podobno był to stary kindżał wysadzany drogimi kamieniami, jakaś sprzączka pozłacana, stara srebrna łyżka. Nietrudno się chyba domyślić, że były to rzeczy ze zbiorów dziedzica Dunina. Ktoś je zabrał z kryjówki i przenosił nocą.

(…)

A gdzie leżały te zguby?

Tuż koło kładki, gdzie miałam przyjemność wpaść do wody i skręcić nogę.

No, tak mruknąłem oczywiście kryjówka była w jednym z bunkrów.” (Rzdz 9)

 

 

4.7. Trasa przejażdżki Tomasza z Hanką (współrzędne GPS: 52°54'21.24"N, 18°43'41.699"E)

„Wyprowadziłem „sama” z płóciennego garażu. Zaprosiłem dziewczynę do auta. Pojechaliśmy.

– No, słucham panią odezwałem się po kilkunastu minutach jazdy. Ulice miasteczka wyprowadziły nas właśnie na szosę do Ciechocinka.” (Rzdz 10)

 

 

4.8. Miejsce odpłynięcia kłusowników, miejsce zacumowanej łódki Skałbany (współrzędne GPS: 52°56'27.887"N, 18°42'53.172"E)

 

 „W pewnej chwili usłyszeliśmy kroki – drogą przeszło trzech ludzi obarczonych jakimiś żelastwami, które pobrzękiwały cichutko. (…)

Trzech ludzi z żelastwami zeszło nad Wisłę, ale nie w tym miejscu, gdzie piaszczysta droga stykała się z rzeką i gdzie kiedyś przybijał prom, lecz nieco dalej. Rosły tam krzaki, usłyszeliśmy ich szelest i potem stuk wiosła o burtę łódki.” (Rzdz 11)

 

„Hanka poprowadziła mnie w krzaki wikliny aż nad samą wodę. Zaświeciłem latarkę elektryczną i zobaczyłem łódkę wyciągniętą na brzeg i pochyloną na lewy bok. W łódce leżały wiosła.

- Proszę spojrzeć tu na tabliczkę. To jest łódka Skałbany - wskazała mi dziewczyna.” (Rzdz 13)

 

025 SDC13349 ( Czesio1)

Domniemane miejsce

odpłynięcia kłusowników,

domniemane miejsce

zacumowanej łódki Skałbany

fot. Czesio1

 

 

 4.9. Miejsce obozu harcerskiego

 

 „Odstawiłem chłopców aż pod zbudowaną z brzozowych żerdzi wysoką bramę obozu harcerskiego. Był on dość rozległy, rozłożony w pobliżu Wisły, na polanie leśnej - dwadzieścia wielkich harcerskich namiotów. Cały obóz ogradzało coś w rodzaju płotka z  gałęzi i chrustu, a przed bramą stało na warcie dwóch harcerzy uzbrojonych w drewniane tyczki. Na środku obozu spostrzegłem kwadratowy plac do zbiórek, tam także sterczał w górę wysoki maszt, na który była wciągnięta chorągiew.” (Rzdz 12)

 

 

4.10. Dom Skałbany 

 

 „ – Gdzie mieszka Skałbana? – spytałem.

– Za nasypem. O, widzi pan ten czerwony dach? To właśnie tam. Proszę wyjechać autem na tę odrobinę piasku. Pozostawimy w tym miejscu pański samochód, a sami przespacerujemy się przez wał, aż do zagrody Skałbany.

Tak zrobiliśmy. „Sam” osiadł na nabrzeżnym piasku, a ja i Hanka wdrapaliśmy się na wał przeciwpowodziowy. Za wałem biegła droga wysadzana wierzbami, a po drugiej stronie drogi rozciągała się wioska. Zagroda Skałbany znajdowała się na samym początku wsi. Był to mały dom o dwóch oknach, złożony zapewne z kuchni i pokoju. Małe podwórko oddzielało go od obórki, obok stała buda. Na grubym łańcuchu wściekle szarpał się i ujadał duży kundel.” (Rzdz 12)

 

 

5) Ciechocinek

 

5.1. Tężnie (współrzędne GPS: 52°52'58.62"N, 18°47'12.875"E)
 

„Ciechocinek jest bardzo ładną, choć ostatnio nie nazbyt modną miejscowością wypoczynkową. (…) pełno tu ludzi starszych, statecznych kuracjuszy, którzy przyjeżdżają, aby wypoczywać i leczyć nadwątlone zdrowie. To dla nich przede wszystkim są sanatoria i łazienki z kąpielami solankowymi i borowinowymi. To przede wszystkim dla nich zbudowano słynne ciechocińskie tężnie, po których spływa solanka, nasycając powietrze zdrowotnym jodem.” (Rzdz 11)

  

027 DSCF4392 ( Athenais)

Ciechocińskie tężnie

fot. Athenais

 

026 SDC13312 ( Czesio1)

Ciechocińskie tężnie

fot. Czesio1

 

 

5.2. Park Zdrojowy (współrzędne GPS: 52°52'54.227"N, 18°47'33.395"E)
 

„Kuracjuszom wystarcza piękny park zdrojowy ze stawem, po którym pływają łabędzie, z pawiami dostojnie kroczącymi po trawnikach, wystarcza im zapach róż rozkwitających na kwietnikach, kawiarnia w parku, spacery po zadrzewionych asfaltowych uliczkach, podziwianie pięknych fontann i wodotrysków.” (Rzdz 11)

 

028 RAW 1337 ( Konfiturek)

Staw w Parku zdrojowym

fot. Konfiturek

 

029 DSCF4388 ( Athenais)

Łabędzie nad stawem

w Parku zdrojowym

fot. Athenais

 

030 SDC13307 ( Czesio1)

Pawie w Parku zdrojowym

fot. Czesio1

 

031 SDC13300 ( Czesio1)

Alejki w Parku zdrojowym

fot. Czesio1

 

 

5.3. Fontanna „Grzybek”, parking (współrzędne GPS: 52°52'52.626"N, 18°47'32.977"E)
 

„W samym centrum Ciechocinka, tuż obok wielkiej fontanny w kształcie grzyba, jest parking strzeżony.” (Rzdz 11)

 

032 RAW 1275 ( Konfiturek)

Fontanna Grzybek

w Ciechocinku

fot. Konfiturek

 

033 RAW 1281 ( Konfiturek)

Zlotowicze VI Forowego

Zlotu Złoczyńcowego

na tle fontanny Grzybek

w Ciechocinku

fot. Konfiturek

 

 

5.4. Kawiarnia „Zdrojowa” (współrzędne GPS: 52°52'47.207"N, 18°47'32.076"E)
 

„Ten pan poszedł teraz do „Zdrojowej”.

(…)

Przed wejściem do „Zdrojowej” zatrzymała się.

(…)

Był wieczór, „Zdrojowa” dopiero zapełniała się gośćmi. Orkiestra już grała i na parkiecie kręciło się kilka par, ale wiele stolików w ogromnej sali było jeszcze pustych. Zajęliśmy mały stoliczek przy drzwiach, by obserwować stąd całą salę, a jednocześnie mieć baczenie na wychodzących i wchodzących do lokalu.” (Rzdz 11)

 

034 RAW 1309 ( Konfiturek)

Kawiarnia Zdrojowa

w Ciechocinku

fot. Konfiturek

 

035 DSCF4375 ( Athenais)

Kawiarnia Zdrojowa

w Ciechocinku

fot. Athenais

 

036 SDC13276 ( Czesio1)

Kawiarnia Zdrojowa

w Ciechocinku

fot. Czesio1

 

 

5.5. Pościg za czarną limuzyną

Współrzędne GPS:        52°52'47.207"N, 18°47'32.076"E (początek)

                                        52°52'50.016"N, 18°47'29.687"E (punkt A)

                                        52°52'54.048"N, 18°47'16.404"E (punkt B)

                                        52°54'21.095"N, 18°43'41.88"E (punkt C)

                                        52°56'26.267„N, 18°42'54.504„E (koniec)

 

„Pan Hertel ruszył szosą do Torunia. (punkt A) Potem skręcił na drogę do Antoninowa. (punkt B) (…)

W pobliżu miasteczka Hertel zmniejszył szybkość (punkt C)  (…)

Minęliśmy Antoninów. (…)

wóz Hertla nagle skręcił w drogę-żwirówkę. (…)

Minęliśmy wioskę, potem przesunęły się obok nas budynki cukrowni. Wkrótce zaczął się las - wysoko-pienny, gęsty, rozległy.

Był to ten sam las, który zbliżał się do Wisły i do miejsca, gdzie obozem rozłożyła się ekspedycja antropologiczna.

Droga przez las obfitowała w liczne i ostre zakręty. (…)

Przebyliśmy jeszcze kilkadziesiąt metrów i oto ukazała mi się dobrze znajoma okolica. Żwirówka skończyła się, dalej był piasek i łagodny zjazd do Wisły.” (Rzdz 11)

 

CIĄG DALSZY NASTĄPI...